Als je wilt landen in de Rust, zijn er maar weinig dingen die je beter gaan helpen dan putten uit bestaande wijsheid.
Daarom zijn onze retraites en begeleidingsgesprekken gebaseerd op eeuwenoude, kloosterlijke spiritualiteit.
Benedictijnse spiritualiteit, om precies te zijn. Nog preciezer: de benedictijnse spiritualiteit zoals die door de ‘cisterciënzers van de strikte observantie’ geleefd wordt. Beter bekend als trappisten.
Ja, die van het bier.
Maar cisterciënzers doen veel meer dan bier brouwen. Het charisma van waaruit zij leven is het fundament onder het grootste deel van onze programma’s.
Wat moet jij in deze tijd met die oude wijsheid? Waarom zou je je daarin verdiepen? Of zelfs maar luisteren naar iemand die erin thuis is?
Voorop staat: het hóeft niet he. Je mag ook verder zoeken naar andere retraites, waarin minder diep gegraven wordt.
Maar…
Je leven toestaan te veranderen, is ook: het oké vinden om oude dingen achter je laten. In het klooster noemen ze dat: sterven aan het leven.
Alweer geheimtaal.
Het wil zeggen: het ego danwel je menszijn minder leidend laten zijn. Minder de baas te laten spelen. Met andere woorden, je gaat op weg naar wat je ziel ten diepste verlangt.
Deze route biedt je geen quick fix. Het is niet iets wat je even af kunt vinken. Geen cursus met een certificaat dat je na afloop in een la kunt leggen.
Het is een levenshouding. Een weg die, als je eraan begint, een leven lang met je meegaat. Een trage weg dus. Een weg van vorming, inzicht, wijsheid, voorzichtigheid. Een weg van liefde, uiteindelijk.
Liefde die je ontvangt en die je ook weer uit zult delen, als vanzelf, als je eraan toe bent.